Tadeusz Łabuć
Zaprojektowane szybowce: SZD-43 Orion, SZD-45 Ogar, SZD-55 Promyk
Tadeusz Łabuć (ur. 13 marca 1935 w Wilnie, zm. 5 listopada 2007 w Bielsku-Białej) był polskim konstruktorem lotniczym i szybownikiem. Urodził się jako syn Emiliana i Wiktorii z d. Zawadzkiej. Po II wojnie światowej repatriował się z rodziną do Polski, a do 1948 roku mieszkał w Kwidzynie, gdzie ukończył szkołę podstawową. Maturę zdał w 1952 roku we Wrocławiu, a następnie rozpoczął studia na Wydziale Lotniczym Politechniki Wrocławskiej. W trakcie drugiego roku przeniósł się do Warszawy, gdzie kontynuował naukę na Politechnice Warszawskiej, uzyskując tytuł magistra inżyniera budowy płatowców w 1958 roku.
W styczniu 1959 roku rozpoczął pracę jako konstruktor w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym, gdzie pracował do emerytury w 1999 roku. Zajmował się opracowaniem tematów teoretycznych, takich jak metoda obliczania stateczności z uwzględnieniem skończonej sztywności konstrukcji oraz projektami aerodynamiki do szybowców. Do jego ciekawszych rozwiązań konstrukcyjnych należały okuć usterzeń w układzie T, integralna konstrukcja pokryć laminatowo-sklejkowych, bezszczelinowy poszerzacz skrzydła oraz rozwiązania chłodzenia silnika motoszybowca Ogar.
Łabuć posiadał uprawnienia pilota szybowcowego II klasy i samolotowego I klasy oraz uprawnienia instruktora szybowcowego i samolotowego. Latał w Aeroklubie Wrocławskim, Warszawskim, a później w Aeroklubie Bielsko-Bialskim, gdzie brał udział w pracy Zarządu. Był członkiem Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich i działaczem związkowym. Otrzymał wiele odznaczeń, w tym Złoty Krzyż Zasługi oraz Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”.
W 1962 roku ożenił się z Alicją Buczyłko, z którą miał córkę Ewę. Zmarł 5 listopada 2007 roku i został pochowany na cmentarzu w Starym Bielsku. Brał udział w projektowaniu wielu szybowców, w tym SZD-21 Kobuz, SZD-24 Foka, SZD-29 Zefir 3, SZD-27 Kormoran, SZD-28 Kondor, SZD-34 Bocian 3, SZD-38 Jantar 1, SZD-43 Orion, SZD-45 Ogar oraz SZD-55 Promyk.
