SZD-38 Jantar 1

Typ: szybowiec wyczynowy

Liczba wyprodukowanych egzemplarzy: 57

Konstruktorzy: Adam Kurbiel

Piloci oblatywacze: Adam Zientek, Jerzy Śmielkiewicz

SZD-38 Jantar 1 to polski, jednomiejscowy szybowiec wysokowyczynowy, który stanowił rozwinięcie prototypowego modelu SZD-37 i stał się pierwszą wersją Jantara skierowaną do produkcji seryjnej. Konstrukcja opracowana przez zespół pod kierownictwem Adama Kurbiela w Bielsku-Białej różniła się od swojego poprzednika przede wszystkim całkowicie laminatowym kadłubem, co wyeliminowało stosowaną wcześniej duralową belkę ogonową. Nowy model otrzymał również zmodernizowaną tablicę przyrządów oraz powiększone do 98 litrów zbiorniki balastowe, co znacząco poprawiło jego właściwości w lotach przelotowych. Międzynarodowy debiut jednostki miał miejsce podczas 14. Szybowcowych Mistrzostw Świata w Waikerie, gdzie Franciszek Kępa wywalczył trzecie miejsce w klasie otwartej, a wysoka jakość konstrukcji sprawiła, że oba startujące egzemplarze zostały sprzedane w Australii tuż po zakończeniu zawodów.

Pod względem technicznym Jantar 1 to średniopłat o strukturze skorupowej i jednodźwigarowej. Jego dwudzielne skrzydła o dwutrapezowym obrysie wyposażono w lotki pełniące jednocześnie funkcję klap oraz metalowe hamulce aerodynamiczne sprzężone z hamulcem tarczowym koła głównego. Kadłub skrywa stalową kratownicę, która spaja skrzydła z podwoziem, natomiast w statecznik pionowy sprytnie wlaminowano antenę radiostacji. Szybowiec posiada usterzenie w układzie T oraz chowane w locie podwozie główne z charakterystycznym, osłoniętym owiewką kółkiem ogonowym. Produkcja seryjna ruszyła w 1973 roku i objęła łącznie 57 egzemplarzy, z których niemal połowa trafiła na rynki zagraniczne, ugruntowując renomę polskiej myśli technicznej w świecie sportów lotniczych.