SZD-21 Kobuz

Typ: szybowiec akrobacyjny

Liczba wyprodukowanych egzemplarzy: 32

Konstruktorzy: Jerzy Trzeciak, Marian Gracz

Piloci oblatywacze: Stanisław Skrzydlewski

SZD-21 Kobuz to polski, jednomiejscowy szybowiec akrobacyjny opracowany w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym w Bielsku-Białej z myślą o akrobacji, szybkich przelotach i lotach falowych. Prace rozpoczęto w 1958 roku pod kierunkiem Jerzego Trzeciaka. W toku badań powstało kilka wersji prototypowych, które borykały się z problemami stateczności i drganiami. Jedna z prób zakończyła się tragicznym wypadkiem w 1963 roku, w którym zginął pilot doświadczalny Sławomir Makaruk.

Dopiero gruntownie przeprojektowana wersja SZD-21B Kobuz 3 spełniła oczekiwania – miała wydłużony kadłub, zmienione skrzydło i usterzenie. Prototyp oblatano 10 grudnia 1964 roku, a następnie podjęto produkcję seryjną we Wrocławiu, budując łącznie 30 egzemplarzy. Kobuz był drewnianym, wolnonośnym średniopłatem z laminarnym profilem skrzydła, chowanym podwoziem i kabiną przystosowaną do leżącej pozycji pilota, co zmniejszało opór. Szybowiec stał się jedną z najważniejszych polskich konstrukcji akrobacyjnych lat 60.