Stanisław Skrzydlewski
Oblatane szybowce: SZD-15 Sroka, SZD-19 Zefir, SZD-21 Kobuz, SZD-25 Lis, SZD-29 Zefir 3
Stanisław Watta-Skrzydlewski był wybitnym polskim szybownikiem, pilotem doświadczalnym i instruktorem lotniczym. Urodził się 28 stycznia 1927 roku w Unisławiu, a zginął 12 grudnia 1966 roku w Bielsku-Białej. Lotnictwem interesował się od młodości, a szkolenie szybowcowe rozpoczął w 1945 roku, szybko zdobywając kolejne kategorie pilota. W 1950 roku uzyskał Złotą Odznakę Szybowcową, a w 1953 roku jako trzeci Polak zdobył Złotą Odznakę Szybowcową z trzema diamentami.
Ukończył studia na Politechnice Śląskiej i uzyskał tytuł magistra inżyniera mechanika. Od 1955 roku pracował jako pilot doświadczalny w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym SZD w Bielsku-Białej, gdzie oblatywał liczne prototypy szybowców, m.in. SZD-15 Sroka, SZD-19 Zefir czy SZD-32 Foka 5. Od 1956 roku kierował działem prób w locie, wprowadzając nowoczesne metody badań szybowców, takie jak rejestracja parametrów lotu czy wykorzystanie łączności radiowej.
Brał udział w zawodach szybowcowych w kraju, zdobywając czołowe miejsca i tytuł mistrza sportu. Angażował się również w działalność organizacyjną w Aeroklubie PRL oraz promował polskie szybownictwo za granicą, m.in. w Indiach i Anglii. Do chwili śmierci wylatał ponad 2100 godzin. Zginął podczas oblotu szybowca SZD-30 Pirat w wyniku zablokowania lotki podczas badań korkociągu. Został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, a w Bielsku-Białej jedna z ulic nosi jego imię.
