SZD-20 Wampir 2

Typ: szybowiec doświadczalny

Liczba wyprodukowanych egzemplarzy: 1

Konstruktorzy: Jan Dyrek

Piloci oblatywacze: Adam Zientek

SZD-20 Wampir 2 to polski, jednomiejscowy, bezogonowy szybowiec eksperymentalny zaprojektowany w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym w Bielsku-Białej pod kierunkiem Jana Dyrka. Powstał w oparciu o wcześniejsze doświadczenia z konstrukcjami SZD-6 Nietoperz i SZD-13 Wampir. Zakładano stworzenie maszyny o cechach wyczynowych, z doskonałością około 25 i małą prędkością minimalną, przy zachowaniu sterowności akceptowalnej dla doświadczonych pilotów. Prototyp (SP-2036) oblatano 9 września 1959 roku, początkowo wykonując próby na holu za samochodem.

W trakcie badań w locie ujawniono jednak poważne problemy – szybowiec był bardzo wrażliwy na turbulencje, trudny w sterowaniu przy małych prędkościach, a podczas przeciągnięcia wpadał w trudny do opanowania korkociąg. Występowały także niebezpieczne drgania wzbudzane przez pilota (PIO). 6 października 1959 roku prototyp rozpadł się w powietrzu, a pilot uratował się skokiem ze spadochronem. Po tym wypadku projekt zakończono. Konstrukcja była drewniana, z dwudzielnym skrzydłem, podwójnym usterzeniem pionowym i nietypowym podwoziem z kołem głównym umieszczonym za środkiem ciężkości, stanowiąc jedno z najbardziej ambitnych, lecz nieudanych polskich doświadczeń z układem bezogonowym.