Jan Dyrek
Zaprojektowane szybowce: SZD-12 Mucha 100, SZD-17 Jaskółka L, SZD-20 Wampir 2
Jan Dyrek (ur. 29 maja 1922 w Nowym Sączu, zm. 20 maja 2002) był polskim konstruktorem szybowców. Ukończył szkołę podstawową i gimnazjum im. Jana Długosza w Nowym Sączu. Wziął udział w wojnie obronnej we wrześniu 1939 roku, gdzie został wzięty do niewoli przez wojska sowieckie, jednak udało mu się uciec i powrócić do rodzinnego miasta. W czasie wojny pracował w Straży Pożarnej i uczęszczał do szkoły handlowej. Po wojnie zdał maturę i rozpoczął studia na Politechnice w Gliwicach, które kontynuował w Krakowie, gdzie w 1952 roku uzyskał tytuł magistra inżyniera na Wydziale Komunikacji Akademii Górniczo-Hutniczej.
Po ukończeniu studiów podjął pracę w Szybowcowych Zakładach Doświadczalnych w Bielsku-Białej, gdzie spędził całą swoją karierę zawodową. Pełnił tam różne odpowiedzialne stanowiska, w tym konstruktora, kierownika biura konstrukcyjnego oraz kierownika biura normalizacji. Jako konstruktor pracował nad wieloma szybowcami, w tym SZD-12 Mucha 100 (1952–1953) oraz SZD-17 Jaskółka L (1956). W 1959 roku skonstruował eksperymentalny szybowiec bezogonowy SZD-20 Wampir 2. W tym samym roku objął stanowisko Kierownika Biura Konstrukcyjnego i nadzorował prace nad innymi konstrukcjami. W 1964 roku, z powodów politycznych, został oddelegowany na stanowisko Kierownika Biura Normalizacyjnego, gdzie prowadził wykłady i pisał publikacje w czasopismach branżowych. Brał również udział w strajkach w 1980 roku. W 1983 roku przeszedł na emeryturę i wyprowadził się z Bielska-Białej. Zmarł 20 maja 2002 roku w Raciborsku koło Krakowa, gdzie został pochowany.
