Władysław Nowakowski
Zaprojektowane szybowce: IS-1 Sęp, SZD-6 Nietoperz
Władysław Wojciech Nowakowski (ur. 23 kwietnia 1916 w Kołaczycach, zm. 26 kwietnia 1980 w Bielsku-Białej) był inżynierem i konstruktorem szybowców. Ukończył szkołę powszechną w Czudcu oraz I Gimnazjum Męskie w Rzeszowie. W 1934 roku zdał maturę w Liceum Państwowym we Lwowie i rozpoczął studia na kierunku lotniczym na Politechnice Lwowskiej, które ukończył w 1939 roku, uzyskując tytuł magistra inżyniera.
W latach 1940–1941 pracował jako konstruktor w Lwowskich Warsztatach Lotniczych, a następnie w Zakładach Szybowcowych Nr 5. Po wojnie pracował w biurze konstrukcyjnym firmy Solvay w Krakowie, a pod koniec wojny trafił do obozu koncentracyjnego w Płaszowie. Po wojnie rozpoczął wykłady na Wydziale Komunikacji Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, a w 1948 roku został dyrektorem Instytutu Szybownictwa.
Nowakowski był zaangażowany w rozwój polskiego szybownictwa, pracując nad wieloma konstrukcjami, w tym szybowcami „Mucha”, „Jastrząb” i „Jaskółka”. W 1959 roku brał udział w organizacji chińskiego szybownictwa, za co otrzymał Chińską Gwiazdę Przyjaźni. Jego ostatnią konstrukcją był szybowiec SZD-22 Mucha Standard, zaprojektowany na Mistrzostwa Świata w 1958 roku.
Był autorem wielu podręczników i publikacji dotyczących pilotażu szybowcowego. W 1977 roku przeszedł na emeryturę. Zmarł 26 kwietnia 1980 roku, kilka dni po swoich 64. urodzinach, i został pochowany w Bielsku-Białej. Otrzymał liczne odznaczenia, w tym Krzyż Oficerski i Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Złoty Krzyż Zasługi.
